Istorija
Ada Ciganlija je nekada bila pravo rečno ostrvo na Savi, poznato još u vreme Karađorđa Petrovića i kneza Miloša Obrenovića – 1821. godine proglašeno je „beglukom“. Ime je predmet više tumačenja: neki hroničari ga izvode iz keltskih reči za ostrvo i podvodno zemljište, dok drugi smatraju da potiče od Roma koji su živeli na ostrvu. Italijani su ga još 1688. godine zvali Isola degli Zingari, što odgovara današnjem imenu.
Ostrvo nije uvek bilo mesto za odmor. Godine 1920. na njemu je podignut zatvor za teže osuđenike, deo Okružnog suda u Beogradu, koji je radio sve do 1954, a sama zgrada je srušena 1956. godine. Tek 1967. inženjer Milan Pećinar, član SANU, sproveo je plan po kojem je ostrvo nasipom spojeno sa obalom i pretvoreno u poluostrvo, s idejom da posluži i kao izvorište pijaće vode i kao sportsko-rekreativni prostor za Beograđane.
Ada danas
Ada Ciganlija se nalazi svega nekoliko kilometara od centra Beograda, na južnoj obali Save blizu njenog ušća u Dunav, u opštini Čukarica. Poluostrvo je dugačko oko 6,3 kilometra, a uz njega se prostire veštačko Savsko jezero dužine oko 4,2 kilometra, oivičeno poznatom peščanom plažom.
Danas je ovo najveći sportsko-rekreativni i zabavni centar u gradu, sa preko 50 sportskih terena za razne discipline, biciklističkim i pešačkim stazama oko jezera, kao i sadržajima poput vodenog gejzira i Mosta na Adi u blizini. Prema podacima, Adu godišnje poseti u proseku oko četiri miliona ljudi, a vikendom tokom leta i do 300.000 posetilaca.
