Istorija
Prvi pomeni stanovnika ove male ulice u centru Beograda datiraju iz 1825. godine, a na gradskom planu se pojavljuje 1854. Nekada se zvala Ciganska mala, a današnje ime, Skadarlija, dobila je tek 1872. godine.
Blizina Narodnog pozorišta i Trga republike učinila je da se ovde od druge polovine 19. veka okupljaju glumci, pisci i umetnici, pa je ulica vremenom prerasla u pravu boemsku četvrt. Najstarija sačuvana građevina je Štihina kuća u Skadarskoj 31.
Tokom Jugoslovenske izložbe 1904. godine, u tadašnjim kafanama su gosti zabavljali Jovan Cvijić, Branislav Nušić, Simo Matavulj i Mile Pavlović Krpa, a razgovaralo se i o ujedinjenju južnoslovenskih naroda. Godine 1978. Skadarlija je zvanično pobratimljena sa pariskim Monmartrom, sa kojim deli boemski duh.
Danas i znamenitosti
Skadarlija je duga oko 590 metara i široka između 10 i 14 metara, a proteže se od Bulevara despota Stefana do ulice Strahinjića bana, u opštini Stari grad. Kaldrma i stare fasade i danas čuvaju atmosferu stare beogradske čaršije.
Kroz Skadarliju su, pored domaćih stvaralaca poput pesnika Đure Jakšića, prolazili i pisci Bora Stanković i Branislav Nušić, ali i strani gosti kao što su Ivan Bunjin i Herman Vendel. U oktobru 2023. godine ulici je dodat i spomenik pevaču Tomi Zdravkoviću.
Danas je ovo jedna od najposećenijih tačaka u Beogradu, poznata po kafanama Tri šešira, Dva jelena i Ima dana, gde se i dalje neguje kafanski ambijent uz živu muziku, tradicionalnu kuhinju i boemsku atmosferu starog grada.
