Istorija
Bajrakli džamija podignuta je krajem 16. veka, u vreme kada je Beograd pod osmanskom upravom imao na desetine islamskih bogomolja raštrkanih po varoši. Prvobitno se zvala Čohadži-džamija, po trgovcu čohom Hadži-Aliji koji je platio njenu izgradnju. Ime koje danas nosi dobila je tek kasnije, u 18. veku, jer je sa nje isticana zastava (bajrak) kojom se davao znak za početak zajedničke molitve u svim beogradskim džamijama.
Kroz vekove je nekoliko puta menjala namenu i izgled. Za vreme austrijske vlasti nad Beogradom, između 1717. i 1739. godine, zdanje je pretvoreno u katoličku katedralu, da bi se posle povratka Turaka 1741. godine, zaslugom Husein-bega, ponovo vratilo svojoj izvornoj, verskoj funkciji.
U 19. veku, srpski vladari iz dinastije Obrenović brinuli su o obnovi objekta, čime je sačuvana do savremenog doba. Godine 2004, tokom nemira zbog situacije na Kosovu, džamija je zapaljena, ali je kasnije delimično obnovljena.
Arhitektura i značaj
Reč je o jednostavnoj, jednoprostornoj građevini kubičnog oblika, natkrivenoj kupolom, uz vitko minare koje se izdiže pored nje. Zidana je uglavnom od kamena, sa pojedinim segmentima od opeke, a osmostrana kupola oslanja se na trompe i niše, tipične za orijentalnu graditeljsku tradiciju tog doba.
Danas je Bajrakli džamija jedina aktivna džamija u Beogradu i predstavlja glavno versko i kulturno okupljalište muslimanske zajednice u gradu. Kao takva, čuva kontinuitet islamskog prisustva u Beogradu koji traje već nekoliko vekova.
Dobro je znati
Džamija se nalazi u ulici Gospodar Jevremova broj 11, u samom centru Beograda, nadomak Kalemegdana i Dorćola, pa je lako uklopiti je u šetnju kroz stari deo grada.
Kao spomenik kulture zaštićena je još 1946. godine, a 1979. godine dobila je status spomenika kulture od velikog značaja, što potvrđuje njenu istorijsku i arhitektonsku vrednost.
