Istorija
Kalemegdan se izdiže na grebenu visokom oko 125 metara, tačno na mestu gde se Sava uliva u Dunav, u opštini Stari grad. Prvo utvrđenje na ovom položaju podigli su Rimljani još u prvim vekovima nove ere, kao vojni logor sa zemljanim nasipima i palisadama, da bi kasnije prerastao u kameni kastrum. Položaj na spoju dve velike reke činio ga je strateški izuzetno vrednim, pa se gradio i dograđivao vekovima unazad.
Vizantijci su tvrđavu temeljno obnovili u VI veku, u vreme cara Justinijana, koristeći beli kamen za zidine - po nekim tumačenjima upravo odatle potiče i ime Beograd. U srednjem veku, kada je grad postao srpska prestonica, despot Stefan Lazarević je početkom XV veka sproveo obimnu obnovu i proširenje utvrđenja, dodavši mu snagu i ugled prestoničke tvrđave.
Kasnije su tvrđavu preuzimali i dograđivali Osmanlije i Austrijanci, prilagođavajući bedeme novim potrebama artiljerijskog ratovanja. Tako je Kalemegdan danas slojevit spomenik u kome se prepliću rimski, vizantijski, srpski, osmanski i austrijski tragovi graditeljstva.
Od tvrđave do parka
Vekovima je Kalemegdan bio pre svega vojno utvrđenje, mesto odbrane grada i poprište brojnih opsada i bitaka. Tek od 1869. godine prostor postepeno gubi isključivo vojnu namenu i počinje da se pretvara u gradski park, kakav Beograđani i danas poznaju i vole.
Danas je Kalemegdan najposećenija turistička atrakcija u Beogradu i svojevrstan muzej pod otvorenim nebom koji svedoči o dugoj istoriji grada. Šetnjom kroz kompleks mogu se videti očuvane kule poput Nebojšine kule i Kule despota Stefana, kao i kapije - Despotova, Zindan i Karlova kapija, koje su nekada čuvale pristup tvrđavi.
U okviru parka nalaze se i vredni spomenici i građevine: skulptura Pobednik, Rimski bunar, crkve Ružica i Sveta Petka, kao i Vojni muzej. Uz njih, na prostoru Kalemegdana smešten je i Beogradski zoološki vrt, što ovo mesto čini omiljenom destinacijom i za porodice sa decom.
