Istorija
Kula na Gardošu podignuta je 1896. godine, u godini kada je Austrougarska obeležavala hiljadu godina od dolaska Mađara u Panoniju. Bila je samo jedna od četiri gotovo identične kule koje su tadašnje mađarske vlasti podigle na krajnjim tačkama države kako bi obeležile taj jubilej, a zemunska je od njih ostala najbolje očuvana. Za gradnju je izabrano brdo Gardoš iznad Dunava, mesto na kojem su vekovima ranije stajali ostaci stare utvrde iz 9. veka, pa je nova kula tako nastavila dugu tradiciju odbrambenog položaja na istom uzvišenju.
Iako je zvanično nosila ime Milenijumska kula, u narodu se odomaćio sasvim drugačiji naziv - Kula Sibinjanin Janka. Ljudi su je tako prozvali po srpskom imenu mađarskog vojskovođe Janoša Hunjadija, iako sama građevina s njim istorijski nema direktne veze. Danas se sva tri naziva - Gardoš, Milenijumska kula i Sibinjanin Janko - koriste gotovo ravnopravno, u zavisnosti od toga da li sagovornik priča o brdu, jubileju ili narodnoj legendi.
Arhitektura i značaj
Kulu su projektovali mađarski arhitekti u eklektičkom duhu, sa jasnim oslanjanjem na romanske arhitektonske elemente - masivne forme, okrugle lukove i kamenu teksturu. Visoka je 36 metara i zidana kombinacijom kamena i cigle, što joj daje utisak tvrdog, gotovo utvrđenog zdanja, iako nikada nije imala pravu vojnu ulogu poput starih utvrđenja koja su nekada stajala na istom mestu.
Danas je kula zaštićena kao kulturno-istorijski spomenik i jedna je od prepoznatljivijih tačaka Zemuna. U njoj se nalaze galerija i umetnički atelje, a deo prostora posvećen je izložbi o Milutinu Milankoviću, čuvenom srpskom naučniku. Sa vrha se pruža vidikovac sa kog se vidi Dunav i panorama Zemuna, zbog čega je kula danas pre svega turistička atrakcija, a ne odbrambeni objekat kakav je nekada bila zamišljena.