Istorija
Stari dvor je podigao kralj Milan Obrenović između 1881. i 1884. godine, po projektu arhitekte Aleksandra Bugarskog, kao reprezentativnu dvorsku zgradu. U njemu su kasnije živeli i vladali kralj Petar I Karađorđević, od 1903. do 1921, i kralj Aleksandar I, od 1921. do 1922. godine, pa zgrada svedoči i o smeni dve srpske dinastije, Obrenović i Karađorđević.
Za vreme bombardovanja Beograda 6. aprila 1941. godine, dvor je teško oštećen. Obnova je usledila posle rata, u periodu 1947–1949, kada je arhitekta Dragiša Brašovan dao zgradi potpuno novo rešenje ulaznog dela.
Zanimljiv je i simbolički detalj sa ugaone kupole: dvoglavi orao u letu, koji je krasio vrh kupole, u komunističkom periodu je uklonjen i zamenjen petokrakom zvezdom. Pozlaćena skulptura dvoglavog orla vraćena je na svoje mesto tek 1997. godine.
Arhitektura i značaj
Zgrada je zamišljena u duhu akademizma, sa dekoracijom koja spaja antičke, renesansne i barokne motive, što joj daje svečan i reprezentativan izgled dostojan vladarske rezidencije. Nalazi se na uglu Ulice kralja Milana i Ulice Dragoslava Jovanovića, dok je glavni ulaz okrenut ka Bulevaru kralja Aleksandra, jednoj od najprometnijih beogradskih arterija.
Zajedno sa susednom zgradom Novog dvora, Stari dvor predstavlja jedino sačuvano svedočanstvo prvog srpskog dvorskog kompleksa. Zbog istorijske i arhitektonske vrednosti, 1983. godine proglašen je za spomenik kulture.
Dobro je znati
Danas u Starom dvoru zaseda Skupština grada Beograda, tako da zgrada koja je nekada bila kraljevska rezidencija danas ima ulogu centra gradske vlasti. Prolazeći pored nje u samom centru grada, lako je uočiti bogatu fasadu i kupolu sa dvoglavim orlom, tihim podsetnikom na dinastičku prošlost Beograda.