Istorija
Manakova kuća se nalazi na Savskoj padini, u nekadašnjoj Savamali koja je početkom XIX veka, uz Palilulu, bila jedno od glavnih beogradskih predgrađa. Tačna godina gradnje nije zabeležena, ali se smatra da je podignuta negde oko 1830, u istom periodu kada je nastajao i Konak kneginje Ljubice, pa kuća svedoči o tom ranom dobu obnove Beograda posle turske uprave.
Ime je dobila po Grku Manojlu Manaku, koji je kuću kupio kasnije i u njoj vodio pekaru i kafanu u prizemlju tokom sedamdesetih godina XIX veka. Ko je kuću prvobitno sagradio nije pouzdano utvrđeno, a zna se da su takozvani inžiliri (majstori zidari) morali da je čuvaju po naredbi kneza Miloša Obrenovića, što govori o njenom značaju još u to doba.
Arhitektura i značaj
Kuća je građena u bondručnom sistemu, sa ćerpičem umešanim u blato i krovom pokrivenim ćeramidom — tipičnom tehnikom gradnje toga vremena. Ima podrum, prizemlje, međusprat i sprat, pa svojim slojevitim rasporedom prostora dobro prikazuje kako je izgledala stambena arhitektura Beograda u XIX veku.
Danas je Manakova kuća zaštićena kao spomenik kulture od velikog značaja i predstavlja jedan od retkih sačuvanih primera stare beogradske stambene gradnje na Savskoj padini.
Dobro je znati
U kući se danas nalazi muzej narodnog stvaralaštva pri Etnografskom muzeju, sa bogatom etnografskom zbirkom narodnih nošnji i predmeta tradicionalnih obicaja. Ako vas zanima kako se živelo i oblačilo na ovim prostorima pre dva veka, ovo je mesto koje vredi obići u sklopu šetnje kroz stari deo grada.