Istorija
Priča o hramu počinje davno pre prve kašike maltera - na Vračaru je, prema predanju, 1595. godine Sinan-paša spalio mošti svetog Save, osnivača Srpske pravoslavne crkve. Baš na tom mestu, vekovima kasnije, odlučeno je da se podigne hram u njegovu čast, a temelji su postavljeni 10. maja 1935. godine.
Gradnja je bila sve samo ne brza - ratovi, promene vlasti i nedostatak sredstava produžili su je na decenije. Projekat su osmislili arhitekti Bogdan Nestorović i Aleksandar Deroko, uz inženjera Vojislava Zađinu, a kasnije je Branko Pešić preuzeo vođenje radova. Spoljašnjost hrama konačno je dovršena 2004. godine, dok su unutrašnji mozaici i dekoracija završavani sve do 2020.
Arhitektura i značaj
Hram je zamišljen u srpsko-vizantijskom, odnosno neovizantijskom stilu, sa jasnim ugledanjem na carigradsku Aja Sofiju. Impozantnih je razmera - dug 91, a širok 81 metar, sa prostorom za oko 7.000 vernika i centralnom kupolom prečnika preko 30 metara, okruženom sa još dvanaest manjih kupola.
Zanimljivo je da je ta ogromna glavna kupola, teška oko 4.000 tona, na hram postavljena tek 1989. godine - podignuta je za samo 40 dana. Danas je Hram Svetog Save jedna od najvećih pravoslavnih crkava na svetu, druga po veličini odmah iza moskovskog Hrama Hrista Spasitelja, i prepoznatljiv simbol beogradske panorame vidljiv sa mnogih tačaka grada.