Историја
Приказната за храмот започнува многу пред првата лажица малтер - на Врачар, според преданието, во 1595 година Синан-паша ги запалил моштите на свети Сава, основачот на Српската православна црква. Токму на тоа место, вековите подоцна, било одлучено да се подигне храм во негова чест, а темелите се поставени на 10 мај 1935 година.
Градбата била сè само не брза - војните, промените на власта и недостигот на средства ја продолжиле со децении. Проектот го осмислиле архитектите Богдан Несторовиќ и Александар Дероко, со инженерот Војислав Зађина, а подоцна Бранко Пешиќ го презел водењето на работите. Надворешноста на храмот конечно е довршена во 2004 година, додека внатрешните мозаици и декорацијата се завршувале сè до 2020 година.
Архитектура и значење
Храмот е замислен во српско-византиски, односно неовизантиски стил, со јасен углед на цариградската Света Софија. Има импозантни размери - долг е 91, а широк 81 метар, со простор за околу 7.000 верници и централна купола со пречник од над 30 метри, опкружена со уште дванаесет помали куполи.
Интересно е што таа огромна главна купола, тешка околу 4.000 тони, е поставена на храмот дури во 1989 година - подигната е за само 40 дена. Денес Храмот на Свети Сава е една од најголемите православни цркви во светот, втора по големина веднаш по московскиот Храм на Христос Спасителот, и препознатлив симбол на белградската панорама, видлив од многу точки во градот.
