Историја
Првите спомнувања на жителите на оваа мала улица во центарот на Белград датираат од 1825 година, а на градскиот план се појавува во 1854 година. Некогаш се викала Циганска мала, а денешното име, Скадарлија, го добила дури во 1872 година.
Близината на Народниот театар и Плоштадот на Републиката направила тука од втората половина на 19 век да се собираат актери, писатели и уметници, па улицата со текот на времето прераснала во вистинска боемска четврт. Најстарата зачувана градба е Штихината куќа на Скадарска 31.
За време на Југословенската изложба во 1904 година, во тогашните кафеани гостите ги забавувале Јован Цвијиќ, Бранислав Нушиќ, Симо Матавуљ и Миле Павловиќ Крпа, а се разговарало и за обединувањето на јужнословенските народи. Во 1978 година Скадарлија официјално е збратимена со парискиот Монмартр, со кој го дели боемскиот дух.
Денес и знаменитости
Скадарлија е долга околу 590 метри и широка меѓу 10 и 14 метри, а се протега од Булеварот деспот Стефан до улицата Страхињиќа бана, во општината Стари град. Калдрмата и старите фасади и денес ја чуваат атмосферата на старата белградска чаршија.
Низ Скадарлија, покрај домашните творци како поетот Ѓура Јакшиќ, минувале и писателите Бора Станковиќ и Бранислав Нушиќ, но и странски гости како Иван Бунин и Херман Вендел. Во октомври 2023 година на улицата ѝ е додаден и споменик на пејачот Тома Здравковиќ.
Денес ова е една од најпосетуваните точки во Белград, позната по кафеаните Три шешира, Два јелена и Има дана, каде што и понатаму се негува кафеанскиот амбиент со музика во живо, традиционална кујна и боемската атмосфера на стариот град.
