Историја
Стариот дворец го изградил кралот Милан Обреновиќ меѓу 1881 и 1884 година, според проект на архитектот Александар Бугарски, како свечено дворско здание. Подоцна во него живееле и владееле кралот Петар I Караѓорѓевиќ — од 1903 до 1921 година — и кралот Александар I — од 1921 до 1922 година, па зградата ја чува меморијата на смената на двете српски династии, Обреновиќ и Караѓорѓевиќ.
Во бомбардирањето на Белград на 6 април 1941 година дворецот бил тешко оштетен. Обновата следувала по војната, во 1947–1949 година, кога архитектот Драгиша Брашован на влезниот дел од зградата му дал сосема ново решение.
Интересен е и симболичниот детаљ на аголната купола: двоглавиот орел во лет, кој ја красел нејзината врвна точка, во комунистичкиот период бил симнат и заменет со петокрака ѕвезда. Позлатената скулптура на двоглавиот орел се вратила на своето место дури во 1997 година.
Архитектура и значење
Зградата е осмислена во духот на академизмот, со украси што комбинираат антички, ренесансни и барокни мотиви, што ѝ дава свечен и репрезентативен изглед, достоен за владетелска резиденција. Се наоѓа на аголот на улицата Краља Милана и улицата Драгослава Јовановиќа, а главниот влез е свртен кон булеварот Краља Александра — една од најпрометните сообраќајници во Белград.
Заедно со соседната зграда на Новиот дворец, Стариот дворец е единственото зачувано сведоштво за првиот српски дворски комплекс. Поради историската и архитектонската вредност, во 1983 година е прогласен за споменик на културата.
Добро е да знаете
Денес во Стариот дворец заседава Собранието на град Белград, па зградата што некогаш била кралска резиденција сега е центар на градската власт. Минувајќи покрај неа во самиот центар на градот, лесно се забележуваат богатата фасада и куполата со двоглавиот орел — тивок потсетник на династичкото минато на Белград.
